خرمشهر و زخمهایی که ادامه دارند
خمپاره خورد بازار شهر
سایهبانِ میوهفروشی سوراخ شد وُ
آفتاب دارد بچههایم را پلاسیده می¬کند.
تَرکِش راه افتاده در عضلاتِ خیابان
به میدان رسید
خمپاره خورده میدان شهر
مجسمهاش را از تکههای سُرب ساختهاند
وَ این سرباز
هر بار گریه کند
تَرکِش میچکد روی زمین
میچکد روی زنی
که زیرِ سایهاش خوابید
روی پسری
که مَرد شد وُ نفهمید
پدرش مَرد بود یا پسربچه.
تَرکِش خورده خرمشهر
خون میچکد از تابلوها و میدانهایش
از بازوی مجسمهها
از یادوارههای جنگ
زیباییِ تو بُرّنده است
زیباییِ تو در آشپزخانه تکهتکهام میکند زیباییِ تو در تختخواب مشغولِ کشتنِ من است زیباییِ تو در حمام مشغول غسل…
خندهای روی پوستم باز میشود
تیزند خاطرات دست به هر ثانیهای میبرم خندهای روی پوستم باز میشود https://media.pelicanacademy.ir/pooriapelican/%D8%AE%D9%86%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C%20%D8%B1%D9%88%DB%8C%20%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA%D9%85%20%D8%A8%D8%A7%D8%B2%20%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF2.mp3
