ای دریا دل تو گوهر و مرجان را (22)
-
اندازه متن
+
ای دریا دل تو گوهر و مرجان را
درباز که راه نیست کم خرجان را
تن همچو صدف دهان گشاده است که آه
من کی گنجم چو ره نشد مرجان را
دل زار وثاق سینه آواره کنم (1230)
دل زار وثاق سینه آواره کنم بر سنگ زنم سبوی خود پاره کنم
گر پاره کنم…
باز گشت از مصر تا بغداد او (124-6)
بخش ۱۲۴ - بازگشتن آن شخص شادمان و مراد یافته و خدای را شکر گویان و سجده کنان…
