ای دوست عتاب را رها کن (1928)
-
اندازه متن
+
ای دوست عتاب را رها کن
تدبیر دوای درد ما کن
ای دوست جدا مشو تو از ما
ما را ز بلا و غم جدا کن
اندیشه چو دزد در دل افتاد
مستم کن و دزد را فنا کن
شادی ز میان غم برانگیز
در عالم بیوفا وفا کن
شاه با خود آمد استغفار کرد (171-5)
بخش ۱۷۱ - عزم کردن شاه چون واقف شد بر آن خیانت کی بپوشاند و عفو کند و او را…
صوفیانیم آمده در کوی تو (2230)
صوفیانیم آمده در کوی تو شیء لله از جمال روی تو
از عطش ابریقها آوردهایم کاب…
