در خاک اگر رفت تن بیجانی (1856)
-
اندازه متن
+
در خاک اگر رفت تن بیجانی
جان بر فلک افرازد و شاذروانی
در خاک بنفشهای بپایید و برست
چون برندهد سرو چنان بستانی
در خاک اگر رفت تن بیجانی
جان بر فلک افرازد و شاذروانی
در خاک بنفشهای بپایید و برست
چون برندهد سرو چنان بستانی
بیامدیم دگربار سوی مولایی که تا به زانوی او نیست هیچ دریایی
هزار عقل ببندی به…
عشق آن نبود که هر زمان برخیزی وز زیر دو پای خویش گردانگیزی
عشق آن باشد…

