در دست اجل چو درنهم من پائی (1857)
-
اندازه متن
+
در دست اجل چو درنهم من پائی
در کتم عدم در افکنم غوغائی
حیران گردد عدم که هرگز جائی
در هر دو جهان نیست چنین شیدائی
ای دل رفته ز جا باز میا (183)
ای دل رفته ز جا باز میا به فنا ساز و در این ساز میا
روح…
حسودان را ز غم آزاد کردم (1504)
حسودان را ز غم آزاد کردم دل گله خران را شاد کردم
به بیدادان بدادم داد…
