دوش از طربی بسوی اصحاب شدیم (1234)
-
اندازه متن
+
دوش از طربی بسوی اصحاب شدیم
وز غوره فشانان سوی دوشاب شدیم
وز شب صفتان جانب مهتاب شدیم
با بیداران ز خویش در خواب شدیم
ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده (2332)
ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده بگذاشته ما را تو و در خود نگریده
آمد بت میخانه تا خانه برد ما را (73)
آمد بت میخانه تا خانه برد ما را بنمود بهار نو تا تازه کند ما را
