موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین (1973)
-
اندازه متن
+
موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین
از فراق دلبری کاسدکن خوبان چین
جان ز غیرت گوش را گوید حدیثش کم شنو
دل ز غیرت چشم را گوید که رویش را مبین
دست عشرت برگشادم تا ببندم پای غم
عشرتم همرنگ غم شد ای مسلمانان چنین
دست در سنگی زدم دانم که نرهاند مرا
لیک غرقه گشته هم چنگی زند در آن و این
از در دل درشدم امروز دیدم حال او
زردروی و جامه چاک و بییسار و بییمین
گفتمش چونی دلا او گریه درشدهای های
از فراق ماه روی همنشان همنشین
ای عقل برو که عاقلی اینجا نیست (198)
ای عقل برو که عاقلی اینجا نیست گر موی شوی موی ترا گنجانیست
روز آمد و…
اگر درد مرا درمان فرستی (2658)
اگر درد مرا درمان فرستی وگر کشت مرا باران فرستی
وگر آن میر خوبان را به…
