هر چند دلم رضا او میجوید (840)
-
اندازه متن
+
هر چند دلم رضا او میجوید
او از سر شمشیر سخن میگوید
خون از سر انگشت فرو میچکدش
او دست به خون من چرا میشوید
ای که به هنگامِ درد راحتِ جانی مرا (207)
ای که به هنگامِ درد راحتِ جانی مرا وِی که به تلخیِ فقر گنجِ روانی مرا
ای باده تو باشی که همه داد کنی (1707)
ای باده تو باشی که همه داد کنی صد بنده به یک صبوح آزاد کنی
چشمم…
پیشنمایش
