چون رنگ بدزدید گل از رخسارش (1031)
-
اندازه متن
+
چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
آویخت صبا چو رهزنان بردارش
بسیار بگفت بلبل و سود نداشت
تا بو که صباا به جان دهد زنهارش
شد ز حد هین بازگرد ای یار گُرد (12-3)
بخش ۱۲ - بقیهٔ داستان رفتن خواجه به دعوت روستایی سوی ده
ای باد سحر تو از سر نیکوئی (1706)
ای باد سحر تو از سر نیکوئی شاید که حکایتم به آن مه گوئی
نی نی…
