چون رنگ بدزدید گل از رخسارش (1031)
-
اندازه متن
+
چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
آویخت صبا چو رهزنان بردارش
بسیار بگفت بلبل و سود نداشت
تا بو که صباا به جان دهد زنهارش
سر فروکرد از فلک آن ماه روی سیمتن (1956)
سر فروکرد از فلک آن ماه روی سیمتن آستین را می فشاند در اشارت سوی من
این روزه چو غربا ل ببیزد جان را (28)
این روزه چو غربا ل ببیزد جان را پیدا آرد قراضهٔ پنهان را
جانی که کند خیره…
پیشنمایش
