گر رنج دهد بجای بختش گیرم (1284)
-
اندازه متن
+
گر رنج دهد بجای بختش گیرم
ور بند نهد بجای رختش گیرم
زان ناز کند سخت که چون بازآید
سختش گیرم عظیم سختش گیرم
عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است (367)
عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است و انگشت‌نمای عالمی مرد و زن است
برخاستن از جان…
گفت صوفی که چه بودی کین جهان (52-6)
بخش ۵۲ - باز سؤال کردن صوفی از آن قاضی
گفت صوفی که چه بودی…
