چشم مستت ز عادت خماری (1831)
-
اندازه متن
+
چشم مستت ز عادت خماری
افغان که نهاد رسم تنها خواری
چون می مددیست این بخیلیت چراست
می می نخوری و شیره میافشاری
آه از این زشتان که مهرو مینمایند از نقاب (298)
آه از این زشتان که مهرو مینمایند از نقاب از درونسو کاهتاب و از برونسو ماهتاب
آن دل که من آن خویش پنداشتمش (991)
آن دل که من آن خویش پنداشتمش بالله بر هیچ دوست نگذاشتمش
بگذاشت بتا مرا و…
پیشنمایش
